Magister

                และแล้วเวลานั้นก็มีถึง . . . ตึ่ง ตึง ตึ๊งงง !!   วันเวลาแห่งความทรม๊านน ทรมานนน  เขาชนไก่ นั้นเองงงงง   T T  แง้ !

                ด้วยความที่ว่าเราก็จะจบปี 2 แล้ว แล้วด้วยความที่ งบ มันเหลือมาหลายปีแล้ว ปี 2 เลยได้เข้าค่ายเขาชนไก่ด้วย (ปกติแต่ก่อนจะเข้าเฉพาะปี3)  เซงจิตมากก   เอาตั้งแต่ก่อนวันไปเลย เราก็ต้องเตรียมของไปจากการไถ่ถามจากเหล่าพี่ๆที่เคยผ่านประสบการณ์อันโชกโชนเหล่านี้มาแล้วเค้าก้จะรู้ดีกว่า นอกจากในใบสิ่งของที่เค้าให้เราเตรียมเราต้องใช้อะไรบ้าง  ผ้าอนามัยเอย  ผ้าเช็ดตูดเด็กเอย  อุปกรณ์อำนวยความสะดวกมากมาย  ไปเราก็ไปซื้อกัน ตอนแรกไม่กล้าซื้อผ้าอนามัยคับ อายย ให้เพื่อนซื้อให้ > <

                 ในวันแรก เราก็แหกขี้ตาตื่นมาตอนตี 4 โอยย นึกแล้วทรมานน  เส็ดแล้วเราก็นั่งรถไปกับเพื่อนของเพื่อนครับ เพราะไปไม่เป็น  พอไปถึงปุ๊บก็จัดเป็นแถวๆ ปี  2 3 4 5 วุ่นไปหมด แล้วก้ขึ้นรถ  พอขึ้นรถปุ๊บบ เท่านั้นแหละครับพี่น้อง  เงียบสนิททุกคน ต่างคนต่างกอบโกยเวลานอนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พอถึง เขาชนไก่ เท่านั้นแหละครับ  น่าจะเปลี่ยนเป็น เขาชนฝุ่นมากกว่า ฝุ่นนี้มาเป็นพายุเลยครับ  (ตอนแรกก้รู้อยู่แล้วว่าฝุ่นเยอะ แต่ไม่คิดว่ามันจะทรมานขนาดนี้)  ยิ่งวิ่งกรูกันไปเข้าแถวก็ยิ่งตลบอบอวลไปด้วยฝุ่นๆๆๆ และฝุ่น  วันแรกนี้ค่อนข้างสบายครับ  ไปถึงพอเก้บกระเป่าแล้วก็ไปเข้าฐาน  ฟ้าเป็นใจมากครับ ฝนตกลงมาในรอบเดือน -.- ในรอบเดือนจิงๆนะ แล้วดันตกมาวันนั้นก็แบบ เออดี ไม่ต้องฝึก  แต่ส่วนมากปี 2 ก็จะนั่งฟังทหารมันพล่ามในที่ร่มๆไม่มีไรมาก  พอถึงตอนนอนนี้ก็นะ  ลืมบรรยายในเต็ทน์ไปครับ เต้นนี้แบบประมานว่ากางมาให้ใช้ประมาน กี่ 10 รร แล้วก็ไม่รุ้  แลข้างนอกก็ตลบไปด้วยฝุ่นครับ และมันก็กางให้เฉพาะหลังคาเท่านั้น ข้างล่างไม่มีอะไรเลย มีแต่ขี้ดิน - - พอดีในกระเป๋า รด ที่ซื้อมามันมี ผ้าปูให้ ก็เลยเอามาผู แล้วพื้นที่ในเต็นท์ก็ประมานว่า 2 คนนอนจิงๆอะ  2 คนจิงๆ ความสูงก็แค่ลุกขึ้นมานั่งหัวก็ชนเต็นท์แล้ว  เราก็จัดสรรค์ ของในเต็นท์มีอะไรเอาออกมาใช้ให้หมด (อยากบอกว่าผมกับบัดดี้คอมโบของกันแล้วแทบจะเป็นคู่ที่เตรียมของมาพร้อมที่สุด55) 

                ในวันแรกก็นอนประมาน 3 4 ทุ่มอะครับ ผมก็นอนให้เร็วที่สุดเพราะพยายามกอบโกยเวลานอน สำคัญมาก !   - - ตอนเช้ามาแบบหนาวมากอะ อยากจะบอกว่ามาครั้งนี้เจอ 3 ฤดูจิงๆ ฝนตก ตอนกลางคืนหนาวตอนกลางวันร้อนแสด วันที่ 2 นี้แบบหนักหน่อย ทั้งวิ่งทั้งหมอบ คลาน โอ้ว ตัวนี้แบบ แดงเป็นฝุ่นเลยทีเดียว กลับมานี้แบบ โสได้อีก แคะขี้มูกทีนี้ออกมาเป็นสีน้ำตายจิงๆอะ  เช็ดหน้าเช็ดอะไรนี้ออกมาเหมือนเอาผ้าไปเช็ดหลังตู้แถวบ้านผมอะ - - แต่ก็ดีครับ   พอตอนวันที่ได้กลับบ้านนี้แบบ ชิวมากมาย แต่กว่าจะได้กลับนี้หลายเรื่องจิงๆ ทั้งทำพิธีลา ลา ร.6 ขอขมาเจ้าที่อะไรเยอะแยะมากมายกายกองสารพัด ได้กลับบ้านทีนี้แบบแทบจะควักไส้ควักปอดออกมาล้าง เอาแอลกอฮอลมาราดๆๆๆ โอ้ยจะบ้าตายย   ไม่อยากคิดถึงปี 3 เลยครับบ T T

สืบเนื่องมาจากงานกุหลาบอำลา . . ด้วยการทำงานของเรานั้น ต้องมีการมาประชุมปัญหางานกันหลังจากทำงานเสร็จ  เราก้ประชุมกันเองหมดแล้ว  แต่ก็ยังไม่ได้ประชุมจากพี่ๆ  แต่วันที่พี่ๆนัดประชุมนั้นผมไม่อยู่ฟังครับ  เพราะผมกับเพื่อนอีก 2 คนต้องไปทำงานอีกชิ้นที่บางโพครับ  ไกลมาก - -  แต่พอผมกลับมา ก็เลิกประชุมพอดี  เพราะผมเห็นเพื่อนผมคนนึงเดินออกมา

ผมก็ถามครับว่าเป็นยังไง แทบจะช็อคลงตรงนั้น !!  ประมานว่าการเป็นพิธีกรวันนั้นของผมมันแย่  แย่มากก  แย่ขนาดที่ว่าแทบจะ 50%ในการประชุมพูดถึงเรื่องนี้  ผมก็พอเข้าใจว่าครั้งแรกยังไงมันก้มีจุดผิดพลาดกันบ้าง  แต่ผมดันโดนด่าแบบ  แรงง  แรงงงมากก !!  ประมาณว่า ไม่มีหน้าจะไปทำอีกแล้วอะครับ  ไม่มีกำลังใจจิงๆ . . จิงๆผมไม่ได้อะไรกับหน้าที่นี้นักหรอก  แต่แค่ถ้าไม่ชอบหรืออยากให้เปลี่ยนคนทำหน้าที่ก็บอกกันดีๆหรือมาบอกข้อเสียดีๆทีละจุด ก็ได้  ไม่ต้องพูดให้มันแรง พูดให้มันกดดันขนาดนั้นก็ได้  ใครๆก็บอกได้ครับว่า แค่นี้ทนไม่ได้แล้วจะทำงานต่อไปได้ไง - เดี๋ยวอนาคตก็ต้องเจออีกเยอะ - ไม่ต้องเสียใจ  แทนที่เราจะมาเสียใจเราเอาข้อไม่ดีมาแก้ไขดีกว่า   ใครๆก็พูดได้ครับบ !! ลองมาเจอแบบนี้สิ  อยากรู้ว่าใครยังจะหน้าด้านทำหน้าที่นี้ต่อได้  ทั้งเสียเซ้ล ทั้งหมดกำลังใจ ยิ่งเพื่อนๆไว้วางใจให้ทำหน้าที่นี้ แต่มันกลับออกมาเลวร้ายมาก  ผมยอมรับว่า ผมไม่ค่อยชอบแรงกดดันอะไรที่พี่ๆกดดันมาอะ  เกลียดเลยด้วยซ้ำ  ถ้ามีคนบอกว่า ถ้าแค่นี้ทนไม่ได้ก้อย่าเป้นเลยดีกว่ารองประธานนักเรียน .. เอ่อม .. ถ้าทำใบลาออกให้ผมได้  ก็ทำเลยครับ ผมพูดจิงๆนะ  ว่าไม่ชอบจิงๆแรงกดดันอะ บอกได้เลยว่าทนไม่ได้ อนาคตผมจะเป้นยังไงก็ช่าง  แต่ผมไม่ชอบจิงๆ  จะให้ออกก็ออกก็ได้ครับ

แต่จากที่ผมถามความเห็นพี่ๆม.6กัน เค้าก้บอกว่าไม่มีอะไร  ไม่ได้คิดอะไรขนาดนั้น  ก็สนุก ก็เฉยๆ  ผมก็ งง ว่าตกลงมันเป้นยังไง  จิงๆผมไม่ได้พยายามทำตัวให้มีปัญหาเวลาพี่ๆสอน  แต่อยากให้สอนกันดีๆ  บอกกันดีๆมากกว่าการใช้คำพูดที่รุนแรง ทำร้ายจิตใจกัน  บางครั้งผมก็คิดว่า ไอการเคารพรุ่นพี่รุ่นน้องเนี่ย  มันอาจจะเป็นแค่อย่างนึงที่พี่ตั้งขึ้นมา เพราะคิดๆดูแล้วน้องๆมันแทบจะทำให้รุ่นพี่รุ้สึกไม่ดีซักนิดไม่ได้เลย . . บางครั้งผมก็คิดว่ามันเสียเปรียบ .. ทำไมพี่ๆมาพูดทำร้ายจิตใจเราได้  ด่าได้  ตะคอกใส่ได้  แล้วทำไมแค่พูดถึงงานที่รุ่นพี่ทำยังไม่ได้เลยยย !!  นิดๆเดียวก็โดนมองว่าไม่เคารพพี่  นิดๆก็โดนว่าอย่างงู้นอย่างงี้    แต่ผมว่า  ทำไมจะต้องมาเคารพกันขนาดนั้นอะ  ก็แค่เรารักกันมากเหมือนพี่น้องแท้ๆ  พูดเล่นได้อะไรได้  บางคัร้งอาจจะเหมือนเพื่อน แต่ก็ไม่ถึงกับไม่รู้กาละเทศะไปเล่นหัวไปด่า ไปตะคอกใส่ต่อหน้า  หรือไม่ก็ ต่างคนต่างเคารพกันเท่าๆกันเลย ถ้าพี่อยากให้น้องเคารพพี่แบบไหน พี่ก็เคารพมาแบบนั้นเลยสิ  !

 เครียดดด !!  อยากร้องไห้ !

edit @ 4 Feb 2009 21:06:02 by Magister

               งานกุหลาบอำลา  เป็นงานที่เราจัดให้พี่ม.6 ซึ่งจะจบจากโรงเรียนไป  เป็นงานที่เราจะทำให้พี่เป็นครั้งสุดท้าย ซึ่งก็เป็นงานของคณะกรรมการนักเรียนรุ่นใหม่ของผม ที่จะต้องคิดรูปแบบงาน ทุกอย่างตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ  ซึ่งกว่าจะออกมาได้แต่ละอย่างไม่ใช่ง่ายๆ  รุ่นผมปีนี้ก็คิดว่าจะจัดแถวน้องๆให้เป็นรู้หัวใจกัน พอพี่ๆม.6ลงมาจากหอประชุม ก็จะเข้าไปนั่งอยู่กลางรูปหัวใจ  ซึ่งกว่าจะมานั่งตีสเกลแปะจุดมาร์คจุดที่น้องนั่ง  จัดแถว  แทบจะก้มกราบบ น้องๆผู้น่ารักทั้งหลายให้ย้ายที่เปลี่ยนที่ 

               ในวันงานผมมีหน้าที่เป็นพิธีกรบนหอประชุมครับ ตอนพี่ๆรอพิธีการข้างล่างให้เส็ด กว่าจะจัดแถว เคารพธงชาติกัน พี่ๆเบื่อตายเลย  เลยต้องมีพิธีกรรูปหล่อคนนี้อยู่คอยคุยกับพี่ๆ  (555)  ตอนแรกพอพี่ๆขึ้นมาบนหอประชุมมา มันเป็นปกติธรรมดาที่ส่วนมากจะยังไม่มานั่งกันครับ เค้าจะยืนรอเซเว่นปิดกันอยู่หลังหอประชุม  ไม่รู้จะยืนรออะไรนักหนา เป็นกระจุกๆ อยู่ข้างหลังหอประชุม ต้องคอยไล่ครับ(เอาเข้าเวลาระดับเราประชุมจริงๆ เราก็เป้น 555) แล้วไปๆมากลายเป็นเราเป็นกรรมการนักเรียน ม.5 อยู่บนหอประชุมคนเดียว  แล้วไอกั*(ผู้ประสานงานบนหอประชุม) ไอน* (ประสานงานเช่นกัน) มันหายหัวไปไหนหมดวะ ! ไม่ยอมมาช่วยไล่  สรุปมันไปอยู่หน้าหอประชุมกันครับ -*-  ประมานว่า เพิ่งเคยใช้วอ ใช้กันไม่เป็น วอไม่ได้ยินมั้ง อะไรมั้งต้องวิ่งออกไปอยู่นอกหอประชุม อะไรไม่รุ้  ไอเราก็เออ  มาช่วยต้อนพี่ๆหน่อยเหอะ . . 

             พองานเริ่ม หน้าที่พิธีกรก็เป็นไปได้ด้วยดี  เราก็บอกกำหนดการพี่ๆให้พี่อีกรอบนึง (ตอนพูดอาจารย์แอบเป่านกหวีดให้พี่เงียบ ขอบพระทัยยิ่งนัก) หลังจากบอกกำหนดการ เราก็เอา mv ที่พี่ๆเขาเคยทำส่งอาจารย์มาเปิดให้พี่อับอาบขายขี้หน้ากันเล่น  แล้วก็มีสัญญาณข้างล่างบอกให้ปล่อยพี่ได้แล้ว ไอเราก็บอกโอเคๆ จะจบแล้วแปปนึงๆ เราก็ไปบอกฝ่ายโสตข้างบนว่า เออพี่ครับ เพลงนี้จบพอแล้วนะ  พอจบลงเราก็ประมาณว่าจะปล่อยแล้ว พี่ๆก็แบบอารมค้างอยากดูต่อๆ พิ*(Freeman) ก็วิ่งขึ้นมา หอบเหื้อกๆ บอกว่าอย่าเพิ่งปล่อยพี่นะ อีก 5 นาทีๆ ข้างล่างจัดแถวอยู่  เราก็แบบ ไอฟายยยย จัดไรอีกนักหนา กุหมดมุกแล้วนะเว่ย(คิดในใจ) และเราก็แอบสงสัยว่า ฟรีแมน ประสาอะไรไม่มีวอ -*- สรุปมารู้ทีหลังว่าโดนประธานแย่งใช้ 555  พอเราได้รับคำสั่งเช่นนั้น หน้าที่ที่ดีของพิธีกรก็คือต้องรู้จักถ่วงเวลา ! เราก็เอ่อม .. ทำไรดี  เอาพี่ๆมาสัมภาษณ์ละกัน สัมภาษณ์นิดๆหน่อยๆ ก็ยังไม่ให้ปล่อยลงไปอีก แสดดดด สรุปก็เลยเปิด mv อีกเพลง -*- เมื่อ mv อีกเพลงจบก็ปล่อยพี่ๆลงแล้วครับ  จากนั้นพิธีการก็ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ  แล้วก็มีไอพวกก็แบบยังไม่ลงกุขอลงคนสุดท้ายแสดดด  มันก็ไปกระจุกรอเซเว่นปิดอยู่หลังหอประชุมเหมือนเดิม  เราก็ช่างแม่ง อยากอยู่ๆไป ไม่ต้องจบละกันม.6 สิงอยู่หลังหอประชุมนี้ไปอีกปีละกัน

             พอพี่ๆลงไปหมดหอประชุมแล้ว  เราก็ลงไปข้างล่างสมทบกับเพื่อนๆข้างล่าง  เพื่อนๆก็แบบ "เฮ้ยๆเรื่องใหญ่ ดอกกุหลาบไม่พอ ทำไงดีวะๆๆ  มันหายไปได้ไง อะไรยังไง"  เราก็แบบ โอ้ววว อะไรนี้ นี้เมิงขายดอกกุหลาบกันเพลินจนเหลือไว้แจกให้พี่ๆไม่พอเลยหรอออ  และเรื่องใหญ่กว่านั้นก็คือ "พี่แพ*ไม่ได้ดอกกุหลาบ" มันเป็นที่ร้อนรนของคณะกรรมการนักเรียนรุ่น 2* มาก "เฮ้ยๆพี่แพ*ไม่ได้ดอกกุหลาบบ ตายแน่เลย ทำไงดีว่ะ  กุต้องโดนบ่นแน่ๆ" สรุปก็สามารถหาดอกกุหลาบ(เหลือๆ)เอาไปให้พี่เค้าได้  และพิธีการก็เป็นไปอย่างราบรื่นเรื่อยมา  แล้วเราก็มานั่งฮากับปัญหาที่เกิดขึ้นในงานบนที่ประชุม . .

edit @ 30 Jan 2009 21:46:11 by Magister

edit @ 4 Feb 2009 20:29:04 by Magister